21 κεράκια ...

8 Σεπτέμβρη 2011
ανήμερα των 21ων γενεθλίων σου
σχόλασα νωρίς το βράδυ
διαδρομή προς το σπίτι
τα γνωστά καθημερινά
μετρό, αυτοκίνητο,φούρνος..

χωρίς εσένα σπίτι,
χωρίς εσένα να με περιμένεις,
χωρίς εσένα να με ρωτάς προτού βγεις
''είμαι καλή μαμά;''
κι εγώ να σε διαβεβαιώ πως
είσαι ένα λουλούδι ευωδιαστό,
μιά πεταλούδα, ένα πουλάκι,
είσαι ένας κύκνος,
πως τα μάτια μου
δεν αντέχουν τόση όμορφιά και χάρη,
χάρη, χαριτωμένη μου Αγνή

χωρίς εσένα στον κόσμο,
μ ο ν α ξ ι ά

  

Μεμιανανασα

Αγνουλαμουταγραφωχιλιαδεςφορεςμπορωμεμιανανασακιακουρασταμουλειπειςσεχρειαζομαικολλησεπανωμουναπηγαινουμεμαζιναγινωτοχημαστηνοσταλγιασουγιαταγηινακαιταπαλιαμωρομουκαλημουβοηθησεμαςναντεξουμεμεινεκονταμουπανωμουμεσαμουγυρωμου

"Η μάνα δε δικαιούται να διαλυθεί.."

Δες με
Δύω
Δεμένη πισθάγκωνα
μας συγκρατώ αγκαλιά
Δαγκώνω το χέρι
του άρπαγα
του ιερόσυλου,
το σημάδι μου
ντροπή στους αιώνες
.............................................
Διαλυθώ,
για να
μην
ακόμα,
Δένω το κορμί μου
στ' αδερφού σου τα φιλιά
και με μιάς
Δραπετεύω τη ψυχή μου
κοντά σου,
μάτια μου
.....................................
Μετανάστρια
Μητέρα
Μήτρα
Μη

Λένα
(το γλυπτό είναι του Cristian Navarrete, Χιλή 1980)

Αγνή μου

Ομορφη μου Αγνη μου
Φως του παραδεισου
Φως του ουρανου και της θαλασσας
πανχρωμο
των χαθεντων ονειρων μας
της θλιψης και της μοναξιας μου
Αγνη Αγνη μου
χαμενη μου παρ-ουσια
και απο-γνωση
απαυγασμενη εξαγνιση
Ω(χ)μεγα Αγνη μου
Μεγιστη χαρα μου
θλιψη μου
δροσια μου...

Ο μπαμπάς

Στο σπίτι του Πάνου

Σήμερα ήρθα για σένα

Σε συνάντησα στο δωμάτιό σου

σ' αναγνώρισα στα γιαλάκια σου

στα μάτια της μαμάς σου

στο γέλιο της αδερφής σου

στην ευγένεια του μπαμπά σου

Γευμάτισα στο τραπέζι σας

τρυφερές μπουκιές αγάπης

δεξιά η φωτογραφία σου

μας κ ο ι τ ά ζ ε ι

όλοι μιά παρέα

παρόντες και απόντες

όλοι εδώ μαζί ένα

έτσι συμβαίνει όταν

αγαπιούνται οι άνθρωποι...

Λένα

Δυό Χρόνια Δεν..

Δεν ακούω
φ ω ν άζετε μα πάλι
δεν ακούω
με κουφαίνει
ο πόνος που ουρλιάζει
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
γγγγγγγγγγγγγγγγγγγ
ννννννννννννννννννν
ήήήήήήήήήήήήήήήήήήή
Δε βλέπω
η νοσταλγία που κλαίει
σε άδειες δεξαμενές
-τα μάτια μου-
με στραβώνει.

Στ' όνειρο,
κατέβαινα τις σκάλες
κι έμεινα πίσω
να περιμένω να γυρίσεις
εν τώ μεταξύ
ξεφύλλιζα παλιές φωτογραφίες
απόδειξη ότι όντως
υπήρξες..

Ξέρω πως
ζωή σημαίνει
να κάνω υπομονή
μέχρι να σε ξαναδώ
καλή μου
κι αγκαλιασμένες
πάνω σ' αστέρι
να ησυχάσει η ψυχή μου

Άλλωστε
πάντα σχεδιάζαμε
ένα επόμενο ταξίδι
..................
η μαμά

Γράμμα από τον Παναγιώτη

Ο Αντώνης ... ένας πληγωμένος άγγελος

Αγνούλα μου
ένα αγόρι, Αντώνη τον λένε, έρχεται κοντά σου, ξέρω πως θα τον υποδεχτείς ζεστά και φιλικά μάτια μου, καρδούλα μου Αγνή μου, νέο κι αυτό, 27 χρονών, έφυγε απ' τα φιλιά της μάνας του, έδωσε τη μάχη του ενάντια στο καρκίνο στο ίδιο νοσοκομείο με σένα, αχ και δε τα κατάφερε Αγνή μου, αχ μάτια μου, τόσος κόπος και τόσος πόνος πως πάει χαμένος, δε θα σταματήσω να ρωτάω γιατί,γιατί, είναι γιατρός, γιατί, γιατί...
Νομική μου, κουράγιο καλή μου, τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, τι να σου πω, είμαι χαμένη, κλαίω, χωρίς να σας ξέρω, σας νοιώθω αδέρφια μου, κουράγιο καλή μου.
Λένα
(Ο πίνακας" The wounded angel" του φιλανδού Hugo Simberg- 1903).