Αγνή μου,
ο χρόνος μονάδα μέτρησης του Πόνου.Ο χρόνος που εξαγριώνει τον Πόνο.
10 μηνών Λένα χωρίς την Αγνή της..
Το μυαλό τρέχει να σώσει τη καρδιά μου
όλα διασκορπισμένα σε κομμάτια ασύνδετα,
οργισμένα, άκαμπτα
Τα ρίχνω στη τσάντα και αρχίζω τη μέρα
έχω πολύ δρόμο ακόμα.. για να κατορθώσω το καλό
τα πόδια δε με περπατούν
και με το πρώτο ψιλόβροχο λύπης λιώνω
Μα γιά τις αδύνατες υποθέσεις, τις αδιέξοδες
έχω υφάνει
με ότι περίσσεψε απ' το παλιό κασκώλ
κουκούλι μαλακό διθέσιο
να μας χωράει ξαπλωμένες ακουμπιστά
να ορκιζόμαστε με φωναχτά όνειρα
στη Ζωή
εγώ η μαμά - αρχή κι εσύ.. η κόρη - συνέχεια
...............................................................................
Ανατρέπομαι
Άφησε τ' αστέρια κι επέστρεψε σε μένα
κρατώ την αγκαλιά ορθάνοικτη Πόρτα να χωρέσεις
ωραία σα πανσέληνος
τρυφερή σα μωρό
μέσα μου να βουτήξεις
να ξαναρχίσουμε το ταξίδι μας..
