Friday, June 19, 2009

Σήμερα, 5 μήνες χωρίς τη χαρά της παρουσίας σου..
Ηταν οι μέρες που αγόραζες ρούχα, μαγιώ και σανδάλια με κείνο το δικό σου μετρημένο τρόπο που όταν νόμιζες πως ξέφευγες ρωτούσες: βρε μαμά, μήπως το παράκανα;
Ηταν οι μέρες που ξεκινούσε η κατασκήνωση και ζούσες στο πυρετό της προετοιμασίας σου για τις ωραιότερες μέρες της χρονιάς, όπως έλεγες.
Ηταν οι μέρες που αναρωτιόμουνα πώς πέρασε έτσι γρήγορα ο καιρός και μου μεγάλωσες, κι έγινες τόσο όμορφη, τόσο χαριτωμένη, τόσο σοφή, τόσο ιδιαίτερη.
Ηταν οι μέρες που λυπόμουνα που θα μου φεύγατε, το σπίτι είναι άδειο χωρίς εσάς, έλεγα.. η πάντα υπερβολική μαμά απαντούσες. Δε μπορούσα τότε να φανταστώ τι σημαίνει στ' αλήθεια η λέξη ά δ ε ι ο.
Ψυχή μου, χωρίς εσένα, και το καλο-καίρι άλλαξε..
...............................................
Σ' αγαπώ Αγνή μου
Η μαμά

Tuesday, June 9, 2009

Letter from Monique Palinginis

Chere Lena,

je suis desolee car ton site je l ai vu des que je l ai recu et il est tellement beau. Tu as fait quelque chose de super qui fait revivre Agnoula et je pense que cela te fait du bien de la faire vivre avec toi et de pouvoir mettre toutes les pensees de ton coeur.je regrette juste de ne pas comprendre suffisament le grec mais les photos, la musique, ses peintures tout est tellement plein d elle. Lena sois sure que nous pensons souvent a elle et a toi car nous t aimons beaucoup et nous savons combien tu souffres mais c est beau de pouvoir vivre avec elle. Je te felicite d avoir eu ce courage car ca n est pas facile de voir son visage d ange et de ne pas pleurer. Je t embrasse tres tres fort et j espere qu on se verra bientot.

monique

Gabriel's mom

Oh Lena,
I am so, so sorry! I did not realize Agni has passed! I just found out from the Ronald McDonald bulletin. I want you to know that you are in my prayers and thoughts every day since. She was so beautiful and you were both so kind to me and Gabriel in Rochester that I will never forget you both! Why did we have to lose these precious children? I am so glad we got to meet the both of you and share our journeys together, although they weren't pleasant, we knew that we weren't alone. I hope you are doing well and I just wanted to tell you how sad I am at your loss. I will keep you in my thoughts and prayers. Take care,

Stephanie Jacobson (Gabriel's mom)

What we have once enjoyed we can never lose. All that we love becomes a part of us.
-- Helen Keller --

Thursday, June 4, 2009

Μήνυμα από τη Λαμπρινή

Δεν σε γνώρισα αλλά είμαι σίγουρη ότι λάμπεις ψηλά μαζί με τα άστρα...
Άγγιξαν την ψυχή μου όλα αυτά που διάβασα και είδα μέσα από τις φωτογραφίες σου... Εύχομαι να χαμογελάς και να δίνεις πάντα δύναμη και υπομονή σε όλον τον κόσμο...
Κυρία Λένα, να θυμάστε ότι η Αγνούλα είναι μέσα στην καρδιά όλων... Ταξίδεψα μέσα από τα σχέδια της Αγνής. Είμαι ζωγράφος και πρόσεξα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα έργα της. Τα βρίσκω εκπληκτικά, με ρυθμό.
Σας καληνυχτώ και εύχομαι να είστε πάντα καλά.

Με εκτίμηση
Λαμπρινή

Πόσο όμορφη μπορει να ήσουν;

Πόσο όμορφη μπορει να ήσουν;
Δεν το ξέρω και για κακή μου τύχη δεν θα το μάθω..Είσαι τόσο όμορφη σε όλες τις φωτογραφίες σου και βγάζεις τόση ζεστασιά,τόση θαλπωρή...Είμαι λίγο αρτσούμπαλη σ΄ αυτά και νιώθω άβολα.. Και είναι λίγες οι φορές που συγκινούμαι και θυμώνω και ακόμα πιο λίγες οι φορές που θυμώνω με ΄μένα, που δεν εκτιμάω, που δεν νοιάζομαι, που δεν ζώ, και ακόμα λιγότερες οι φορές που δεν αξίζει κάποιος να χαθεί και δεν τον ξέρω και στενοχωριέμαι, και είσαι εσύ μία από αυτές.. Μην με παρεξηγείς που τα λέω μπερδεμένα, είμαι μικρή.. Όσο μικρή είμαι εγώ όμως, τόσο μεγαλύτερη είναι η καρδια μου... Η αλήθεια είναι οτι δεν σε ήξερα, ακουστά μονάχα μια φορά από ένα άτομο που αγαπώ πολύ και το έχω μεσ’ την καρδιά μου και ας μην το ξέρει... Έχω ένα συνήθειο καταλαβαίνω κατευθείαν τι κρύβουν οι άνθρωποι μέσα στην ψυχή τους μονάχα από τα μάτια τους... Και τα δικά σου μάτια βγάζουν τόση γλυκήτητα και τόση καλοσύνη.. Ειλικρινά πιστεψέ με αν το θες δεν χρειάστηκε να διαβάσω τίποτα από κανένα.. Την επιβεβαίωση μου την έδωσε εκείνο το άτομο, το τόσο πολύτιμο σε ΄μένα και ας μην το γνωρίζει... Όποιον αγαπάει εκείνος και νοιάζεται τόσο πολύ, αγαπάω εγώ επί 1000.... Φαντάσου λοιπόν Αγνή μου, ότι για να σου πω πόσο πολύ σ΄ έχω μέσα στην καρδια μου και πόσο με πονάει η ψυχή μου, θα χρειαστεί κάτι πολύ περισσότερο από μία αφιέρωση στην ιστοσελίδα αυτή.. Να ξέρεις ότι δεν είμαι και πολύ φίλη με το Θεό, αλλά προσευχήθηκα για ΄σένα όσο κλισέ κι αν ακούγεται...
Να προσέχεις όσο συνηθισμενο κι αν ακούγεται κι αυτό...

Μια άγνωστη.. Σίγουρα με ακούς κάθε βράδυ..

Χωρίς καμμία υπερβολή...
Β.Ζ.

(sou to 3anasteila se munhma, na to doune oloi)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...