έλα να σε πάρω μια αγκαλιά
να με πεις μαμά μου
να σωπάσει το αχ
που κλαίει μέσα μου
αδιάκοπα
Όλα τα θυμάμαι
τα καλά πονούν
τα αφόρητα βασανίζουν
Περπατώ ανάλαφρα
κι έρχεσαι σε διάφορες ηλικίες
μου πιάνεις το χέρι
συντονιζόμαστε στο βηματισμό
πάμε Παρίσι, Βαρκελώνη και Φλωρεντία
Βουδαπέστη, Μόντε Κάρλο και Βερολίνο
Το βλέμμα σου γίνεται το κλειδί της πόλης
ξαναγεννιέμαι
μ' αρέσει μαζί σου
μου δανείζεις τη φρεσκάδα σου
σου χαρίζω την ορμή μου
..............................................
Νύχτωσε Αγνή μου
αφήνω το καντήλι αναμένο
για κάθε περίπτωση..
0 comments:
Post a Comment