Ένας χρόνος...Σαν σήμερα...σαν σήμερα το βράδυ είχα ένα περίεργο συναίσθημα για σένα... Και δεν τα πιστεύω αυτά,...όμως το κακό έγινε... Ένας χρόνος Αγνούλα μου γλυκιά, Αγνούλα μου όμορφη, γιατί ακόμα και τώρα όμορφη είσαι... καλή, ευγενική, έξυπνη, πρόσχαρη, ευαίσθητη, τρυφερή... Μου λείπεις... και σε αγαπάω πολύ. Πόσες φορές σε ήθελα δίπλα μου. Πόσες μετάνιωσα που δεν σε έβλεπα συχνότερα, που δεν περάσαμε όλα τα καλοκαίρια που μπορούσαμε μαζί στην κατασκήνωσή μας. Αυτό το μέρος είναι μόνο για τις δυο μας μαζί, και όχι για κάθε μια μας χώρια, κι αφού δεν είσαι εδώ, ας μείνει σαν μια υπέροχη ανάμνηση. Θέλω να είσαι καλά, θα έρθω να σε δω... και κάθε φορά που θα ακούω τον Γιαννάκη σου, θα σε θυμάμαι...και θα ξέρω ότι είσαι πλέον ο Φύλακας ο 'Αγγελός μας.
Σε θυμάμαι, πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δεν θα’ μαι
κι όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάλι σε θυμάμαι
θεέ μου πως φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς
Το "Ελενάκι σου"
1 comments:
Βελούδο και Βάλσαμο μαζί
Στη ψυχή μου πάνω
Τα λόγια σου..
Post a Comment