Απόψε ονειρεύτηκα τη χαρά
Έμοιαζα
άνθρωπος κανονικός,
νοσταλγικά συνηθισμένος
Δε σ' έβλεπα, αλλά υπήρχες... σα προυπόθεσηάνθρωπος κανονικός,
νοσταλγικά συνηθισμένος
ζωής, Ζωή μου
......................
Μεσημεράκι και
εισβάλλει σπίτι μας
η Άννα
αλογουρά, χρωματιστά νυχάκια,
-ο ήλιος της ντροπαλός-
ευωδιάζει καλοκαίρι ξαφνικά!
Κρυφοκοιτάζω
μάτια μου..
μάτια μου..
1 comments:
Σ'ευχαριστώ...Σ'ευχαριστώ γιατί σε κάθε δυσκολία σκέφτομαι τα λόγια σου και παίρνω δύναμη... "Στη ζωή ο καθένας αναγκάζεται να πορευτεί με το φορτίο που έχει οριστεί γι' αυτόν. Κι αν είναι αρκετά έξυπνος, φέροντάς το βγαίνει πιο δυνατός. Αν όχι, το αφήνει να τον ισοπεδώσει"...
Μακάρι να μπορούσα να βρω λέξεις να περιγράψω τον πόνο τον τελευταίο καιρό...Και μήνες πριν...Το χειρότερο : οτι θα περάσουν πολλοι ακόμη...Το καλύτερο : η ανάμνησή σου... Σ'ευχαριστώ...
Post a Comment